MUZEUM ZAMOYSKICH W KOZŁÓWCE - Jubileusz 60. lecia.
Data: 19-10-2004
Temat: Ogólny
Uroczystości z okazji jubileuszu zapoczątkowane zostały sesją naukową: "Muzea - rezydencje w Polsce". Podczas oficjalnej części obchodów, która miała miejsce w salonie czerwonym, licznie zgromadzonych gości przywitał dyrektor Krzysztof Kornacki. Wśród zaproszonych obecni byli wojewoda lubelski Andrzej Kurowski oraz marszałek województwa Henryk Makarewicz.
Zasłużeni pracownicy Muzeum udekorowani zostali odznaczeniami państwowymi. Z okazji jubileuszu na ręce dyr. Kornackiego przekazanych zostało wiele darów, a wśród nich; dokumenty dot. finansów ordynacji Zamoyskich, zbiór książek z okresu stalinowskiego, XIX wieczny japoński talerz i stare mapy dóbr kozłowieckich. W części artystycznej, solo i w duecie z Krzysztofem Marciniakiem, wystąpiła gwiazda operetki Grażyna Brodzińska. Akompaniował Janusz Sent, a koncert prowadził Jacek Borkowski. Dalsza część obchodów - przy wtórze muzyki, pokazie fajerwerków i bogato zastawionych stołach - odbyła się w pałacowym parku.
Muzeum Zamoyskich w Kozłówce - powołane zostało 4 listopada 1944r. - jako Muzeum w Kozłówce. W 1955 roku muzeum zostało przekształcone w Centralną Składnicę Muzealną MKiS. Podjęte w latach 70. starania o przywrócenie zespołowi pałacowemu funkcji muzealnych, zaowocowały w 1976 roku udostępnieniem go dla zwiedzających. Oficjalnie Kozłówka uzyskała status muzealny 18 listopada 1977 roku.
Warto przypomnieć, że pałac w Kozłówce rozbudował Konstanty Zamoyski (1846-1923) - I ordynat kozłowiecki - czyniąc z niego wielkopańską rezydencję, a wnętrza pałacowe wyposażył w bogate zbiory malarstwa i rzemiosła artystycznego.
W trakcie przebudowy w latach 1898-1911 wnętrza pałacu otrzymały nowy wystrój: neorokokowe i neoregencyjne plafony, marmurowe kominki, miśnieńskie piece, ozdobne dębowe parkiety.
Pokoje zostały urządzone w stylu II Cesarstwa. Ściany zawieszono obrazami i lustrami w bogatych złoconych ramach, okna przesłonięto kotarami i lambrekinami z jedwabnego adamaszku lub haftowanego aksamitu. Wnętrza wypełniły wysokiej klasy meble w stylach od neobaroku do empire'u. Większość wyposażenia od prawie stu lat znajduje się tam, gdzie była w czasach Zamoyskich. Rezydencja żadnego innego rodu polskiej arystokracji nie zachowała się w tak dobrym stanie jak Kozłówka.
Poza pałacem zwiadzającym udostępnione są również:
Kaplica pałacowa - wzniesiona w latach 1903-1909. Wzorowana na kaplicy królewskiej w Wersalu, skąd skopiowano sztukaterie, kolumnadę, ołtarz i prospekt organowy.
Wystrój wnętrza projektu warszawskiego architekta Jana Heuricha mł. W prezbiterium witraż ze sceną Zwiastowania, pozostałe witraże z dekoracją geometryczną i herbem Zamoyskich. Ołtarz zdobiony brązami (figurami aniołów, główkami puttów i motywami roślinnymi: antepedium z przedstawieniem złożenia do grobu) odlanymi przez francuską firmę Le Val d'Osne.
Organy z mechanizmem grającym organolą, zbudowane w 1907 roku przez niemiecką firmę E. F. Walckera w Ludwigsburgu. Wykuta w białym marmurze kopia nagrobka Zofii z Czartoryskich Zamoyskiej (oryginalny nagrobek dłuta Lorenzo Bartoliniego w kościele Santa Croce we Florencji).
Powozownia. - w której zgromadzone zostały historyczne pojazdy, określane czasem mianem hipomobili - pochodzące z największej polskiej kolekcji konnych pojazdów zabytkowych zgromadzonej w Muzeum-Zamku w Łańcucie. Wśród nich można zobaczyć, m.in., podróżną karetę coupé z warszawskiej fabryki Filipa Loretza, efektowne lando, powozy spacerowe, popularnie zwane bryczkami, wśród których wyróżnia się Vitcoria wyprodukowana w fabryce Józefa Golińskiego w Warszawie, oryginalna dwukółka motyl do powożenia jednym koniem oraz wygodne sanie i sanki. Grupę pojazdów użytkowych i gospodarczych reprezentuje wagonetta do przewozu ludzi i bagażu oraz mały wózek lubelski. Ekspozycja powozów uzupełniona jest licznymi, ciekawymi i oryginalnymi eksponatami, których użyczyły Muzeum Łowiectwa i Jeździectwa w Warszawie oraz Muzeum Sportu i Turystyki w Warszawie. Interesująco prezentują się zabytkowe latarnie powozowe, uprzęże parokonne oraz siodła cywilne i wojskowe, wśród których wyróżnia się siodło amazonki, przeznaczone wyłącznie dla pań. Wśród licznych akcesoriów końskich uwagę przyciągają munsztuki, wędzidła, ogłowia, dzwonki janczarowe, strzemiona, czy ostrogi.
Zobaczyć można również przedmioty podróżne, kufry, walizy, sakwojaże, pudła na kapelusze, podróżne sepet i samowar oraz zegary powozowe.
Galeria socrealizmu. - prezentuje najciekawsze prace ze znajdujących się w Muzeum wielkich zbiorów sztuki 1. poł. lat 50., które liczą ponad 1600 rzeźb, obrazów, rysunków, grafik i plakatów. Są wśród ich dzieła czołowych polskich artystów. Swoistym dopełnieniem galerii są stojące na zewnątrz zdemontowane pomniki: Bolesława Bieruta (z Lublina), autorstwa Bronisława Kubicy, Włodzimierza Lenina (z Poronina) - Dymitra Szwarca oraz Juliana Marchlewskiego (z Włocławka) - Stanisława Horno-Popławskiego.
Park kozłowiecki - zajmujący powierzchnię 19 ha, podzielony jest na część środkową, czyli przylegający do pałacu od wschodu ogród francuski z regularnymi kwaterami obsadzonymi krzewami róż i fontanną z figurami trzech puttów (kopia z ogrodów wersalskich) oraz pomnikiem żołnierzy francuskich zmarłych po kampanii napoleońskiej 1812 roku, wystawionym zgodnie z ostatnią wolą Marii Zamoyskiej w 1930 roku. Obok kaplicy grób II ordynata Adama Zamoyskiego i jego żony Marii z Potockich. Na południe od ogrodu francuskiego dawny ogród włoski z aleją grabową, na północ bażantarnia o charakterze parku leśnego.
W drzewostanie parku dominują lipy oraz dęby i klony.
Pełniejsze informacje można znaleźć na stronie oficjalnej
Muzeum Zamoyskich w Kozłówce
S.K. Kazimierz Dolny, pażdziernik 2004r.
|
|
)
)
)
)
)